Jedyny, pierwszy, oryginalny kącik muzyczny Termika

@VanKosiara, 

31 stycznia 2015

Na początku lat 70. świat zalała fala reggae i dubu. Zeppelini postanowili zażartować z tych stylów komponując "D'yer Mak'er". Nigdy utwór ten nie był brany na poważnie przez członków zespołu, chociażby nigdy nie został zagrany w całości na koncercie. Jednak, mimo to, stał się pewną wizytówką zespołu.

A co do tytułu, wątpliwości rozwieje znany angielski żart:

- My wife’s gone to the Caribbean.

- Jamaica?

- No, she went of her own accord.

Teraz wymówcie Jamaica i porównajcie z D'yer Mak'er

1 lutego 2015

Po prostu kliknij, gwarantuję, że Ci się spodoba

Autor tego postu nie bierze odpowiedzialności, ani nie gwarantuje pozytywnych wrażeń odsłuchowych z zamieszczonego wyżej materiału.

21 lutego 2015

Dowód na to, że dobrą muzykę się jeszcze nagrywa. Bardzo dobrą!

22 lutego 2015

Dowód na to, jakim wirtuozem szeroko pojętych klawiszy, a zarówno świetnym kompozytorem był Tony Banks (Genesis):

4 marca 2015

Już nie dowód, ot, angielska pieśń z XVI wieku w bardzo przyjemnym wydaniu.

7 marca 2015

1970 rok. Drugi album Genesis, przez wielu traktowany jako pierwszy z prawdziwego zdarzenia. Mieli raptem po 20 lat, w tych tekstach i muzyce jest coś, czego u dzisiejszych artystów nie ma - ta igła, która wtłacza muzykę do krwiobiegu.

Ciekawy jestem co myślą z perspektywy ponad 40 lat członkowie zespołu o tych utworach.

(zdjęcie niżej to skład, który ukształtował się zaraz po wydaniu "Trespass" właśnie)

27 marca 2015

Wieczorową porą "Tarkus". Długo omijałem wychwalane wszędzie ELP podczas zanurzania się w rocku progresywnym, lecz w końcu chyba "dojrzałem" do jego najbardziej wyrafinowanej postaci. Nie ma co się nad utworem rozwodzić, jest po prostu ponad wszystkim. Dokładam go do swojego stosiku cudownych suit (wraz z "Echoes", "Close To The Edge" i "Supper's Ready").
Ciekawy jestem, czy kiedykolwiek jeszcze gra na klawiszach będzie tak wymagająca w muzyce.

23 kwietnia 2015

Kiedy ja tu byłem. Dawno, i dużo się zmieniło. Trochę świeższych wydań ostatnio słucham: rock psychodeliczny, no wave, chillwave i rock eksperymentalny.

Na początek, Tame Impala, moje ostatnie odkrycie. Dwa wydane albumy zostały świetnie przyjęte, pierwszy utwór z trzeciego nie zapowiada obniżki formy.

26 maja 2015

Termik skończył poznawać klasykę muzyki rozrywkowej, ostatnio kręci się wokół świeżości. I mu z tym zaskakująco dobrze. I nie będzie już więcej pisał o sobie w trzeciej osobie, bo wie, że to głupie.

Widzę, nieźle lecisz z moimi nowościami od deduma

12 czerwca 2015

Coś między post-punkiem, a nową falą. Coś unikalnego.

https://www.youtube.com/watch?v=rmiwPZczUy8

20 czerwca 2015

Są na tym świecie rzeczy piękne. I należy je wyłapywać, szczelnie chować, na dni z wieloma pytaniami bez odpowiedzi.

21 czerwca 2015

Troszeczkę podbudowuje mnie myślenie o sobie, jako dojrzałym odbiorcy muzyki. Bo mało kto przeplata ze sobą dwa światy, jakimi są rock progresywny i punk+jego pochodne? Ale warto, naprawdę.

19 sierpnia 2015

Cóż za przerwa! Mimo, że oprócz mnie i kilku pająków, nikt tu nie zagląda, to zawsze jak sobie przypomnę o kąciku, będę coś wrzucał.

Dzisiaj post-rock i jego pierwszorzędna kapela (to zbyt lekceważące określenie), czyli Godspeed You! Black Emperor.

Przedstawiamy muzykę końca świata. Koncert w listopadzie, Warszawa, ktoś się ze mną wybiera?

25 sierpnia 2015

Słuchając dokładnie tego live'a, w mojej głowie pojawiają się niesprecyzowane, miłe wspomnienia.

(Gilmour nieprzypadkowo tutaj, w dużej mierze to on wypromował Kate Bush na początku jej kariery)

27 sierpnia 2015

Dlaczego właśnie oni?
Bo to ulubiony zespół popowy każdego muzycznego geeka, który miał piosenki na poziome tych starych zespołów na B. 

30 sierpnia 2015

Cudowny live, cudowny utwór, cudowny wykonawca.

8 września 2015

Za 20 lat, Radiohead będzie taką samą legendą jak Floydzi czy Beatlesi.

9 września 2015

Niecałe dwa tygodnie temu podane zostało XTC ostre, surowe, post-punkowe. Dzisiaj, XTC siedem lat starsze, zapraszam do poczucia tej nieprawdopodobnej różnicy.

(tytuł sugerowałby, że jest to coś na styl apostrofy do Boga, i tak rzeczywiście jest, ale w trochę odwróconym wydaniu)